فصل ۵: به موضوعی دست‌نیافتنی برای میل دیگران تبدیل شوید (قانون طمع و آزمندی)

طبیعت انسان به گونه‌ای طراحی شده است که همیشه با آنچه در دسترس، آشنا و حاضر است احساس ملال می‌کند و به شدت تشنه چیزی است که غایب، مبهم و کمیاب است. وقتی ما بیش از حد در دسترس دیگران هستیم، تمام افکار و اطلاعاتمان را رو می‌کنیم و مشتاق جلب رضایتشان نشان می‌دهیم، قوه تخیل آن‌ها را کاملاً خاموش می‌کنیم. قانون طمع می‌گوید: مردم نه واقعیتِ اشیاء و انسان‌ها، بلکه فانتزی و توهمی را که درباره آن‌ها در ذهن می‌سازند، دیوانه‌وار طلب می‌کنند.

برای تبدیل شدن به یک موضوعِ خواستنی در کسب‌وکار، سیاست یا روابط عاطفی، باید سه اصل کلیدی را به کار ببندید: اول، تسلط بر هنر عقب‌نشینی (Know How and When to Withdraw)؛ پس از اینکه حضور و ارزش خود را تثبیت کردید، گاهی یک گام به عقب بردارید و کمی کم‌پیدا شوید تا دیگران طعم غیاب شما را بچشند و قدرتان را بدانند. دوم، ایجاد رقابت و کمیابی؛ ما اشیاء و افرادی را می‌خواهیم که دیگران هم به دنبالشان هستند (تقلید میل یا Mimetic Desire). سوم، حفظ سایه‌ای از ابهام و ممنوعیت؛ میوه ممنوعه همیشه شیرین‌تر است، زیرا عبور از موانع، حس سرزندگی و فتح را در انسان بیدار می‌کند.

عشق و اشتیاق برای زنده ماندن، بیش از آنکه به حضور معشوق نیاز داشته باشند، به غیاب، تردید و انتظار نیازمندند.

خلاصه کلام آنکه در جهانی که همه با فریاد و التماس به دنبال توجه هستند، کسی که سکوت، استقلال و کمیابی پیشه می‌کند، مانند آهنربایی نیرومند نگاه‌ها و قلب‌ها را به سوی خود می‌کشد.