فصل ۸: مسیر سوم دوآپس و انقلاب کاتای بهبود؛ یادگیری مستمر و ده استقرار در روز

برای نجات پروژه تک‌شاخ در مهلت غیرممکن سه هفته‌ای، روش‌های سنتی مدیریت پروژه هیچ کارایی ندارند. در اینجا اریک رید مسیر سوم و نهایی دوآپس را به بیل و کریس معرفی می‌کند: ایجاد فرهنگی با اعتماد بالا که بر آزمایش‌گری مستمر، ریسک‌پذیری هوشمندانه و یادگیری از طریق تکرار روزانه (Continual Experimentation and Learning) استوار است. اریک توضیح می‌دهد که در سازمان‌های سنتی، مدیران فکر می‌کنند برای کاهش ریسک انتشار نرم‌افزار، باید تعداد دفعات انتشار را کم کنند (مثلاً سالی دو بار) و قبل از هر انتشار، ماه‌ها جلسه بازبینی بگذارند؛ در حالی که این کار دقیقاً ریسک را به حداکثر می‌رساند!

اریک مفهوم کاتای بهبود (Improvement Kata) از مایک روتر و سیستم تولید تویوتا را به بیل می‌آموزد. همان‌طور که یک نوازنده پیانو یا یک رزمی‌کار از طریق تمرین‌های روزانه و تکرار مداوم، حرکات پیچیده را به حافظه عضلانی و عادت ناخودآگاه تبدیل می‌کند، سازمان‌های فناوری برتر نیز بهبود فرآیندها را نه به عنوان یک پروژه مقطعی، بلکه به عنوان یک تمرین روزانه دنبال می‌کنند. اختصاص دادن حتی ۲۰ درصد از ظرفیت روزانه تیم‌ها به کاهش بدهی فنی، خودکارسازی تست‌ها و بهبود خط لوله استقرار، در طول زمان یک برتری رقابتی غیرقابل رقابت ایجاد می‌کند.

در سازمان‌های برنده، برتری از طریق تسلط بر تکرار به دست می‌آید؛ شما باید استقرار کد در محیط عملیاتی را از یک مراسم ترسناک نیمه‌شب، به یک اتفاق معمولی و خسته‌کننده در ساعت دو بعدازظهر تبدیل کنید.

تیم مشترک پروژه تک‌شاخ، یک خط لوله یکپارچه‌سازی و تحویل مستمر (Continuous Integration / Continuous Delivery) طراحی می‌کند. هر زمان که برنامه‌نویسی کدی را ثبت (Commit) می‌کند، کد به صورت خودکار کامپایل شده، روی محیط مجازی مشابه عملیات مستقر می‌گردد، هزاران تست واحد، تست یکپارچگی و اسکن امنیتی روی آن اجرا می‌شود و اگر همه چراغ‌ها سبز باشند، با یک کلیک بدون هیچ قطعی (Zero Downtime) روی سرورهای عملیاتی قرار می‌گیرد.

وقتی این زیرساخت آماده می‌شود، تیم به سرعت خیره‌کننده‌ای دست می‌یابد: آن‌ها قابلیت‌های پروژه تک‌شاخ را به بسته‌های کوچک تقسیم می‌کنند و به رکورد شگفت‌انگیز ده استقرار موفق در روز (10 Deploys a Day) می‌رسند! وقتی در یکی از استقرارها یک باگ کوچک در محاسبه تخفیف‌ها دیده می‌شود، سیستم تله‌متری در کمتر از دو دقیقه به تیم هشدار می‌دهد و پچ اصلاحی در کمتر از پانزده دقیقه بدون اینکه مشتریان متوجه شوند، روی سرورها مستقر می‌گردد.

این موفقیت نشان می‌دهد که مشکل پارتس آنلیمیتد هرگز کمبود استعداد مهندسان یا تنبلی آن‌ها نبوده است؛ بلکه سیستم معیوب کاری بود که نبوغ آن‌ها را در صف‌های طولانی و جنگ‌های قبیله‌ای هدر می‌داد.